wǒ
我
zài
在
wéi wú ěr
维吾尔
jiā xiāng
家乡
xué huì
学会
le
了
“
méi yǒu
没有
guī shǔ gǎn
归属感
”
de
的
gǎn jué
感觉
ฉันได้เรียนรู้ความรู้สึกของการ “ไม่มีความเป็นส่วนหนึ่ง” ในบ้านเกิดอุยกูร์ของฉัน
wǒ我xiǎo shí hòu小时候zài在xīn jiāng新疆zhǎng dà长大 ，jiā lǐ家里yǒu有bà bà爸爸mā mā妈妈hé和xiōng dì jiě mèi兄弟姐妹 ，shēng huó生活kàn qǐ lái看起来hěn很píng jìng平静 ，yě也yǒu有hěn很duō多kuài lè快乐huí yì回忆 。
ฉันเติบโตมาในซินเจียงตั้งแต่เด็ก ในบ้านมีพ่อแม่และพี่น้อง ชีวิตดูสงบ และฉันก็มีความทรงจำที่มีความสุขมากมาย
kě shì可是 ，bà bà爸爸cháng cháng常常tí xǐng提醒wǒ我 ：wǒ men我们shì是wéi wú ěr rén维吾尔人 ，yào要jì de记得zì jǐ自己de的yǔ yán语言 、wén huà文化hé和xìn yǎng信仰 。
แต่พ่อมักเตือนฉันเสมอว่า เราเป็นชาวอุยกูร์ ต้องจำภาษา วัฒนธรรม และความเชื่อของเราไว้
zhǎng dà长大yǐ hòu以后 ，wǒ我màn màn慢慢fā xiàn发现 ，wéi wú ěr rén维吾尔人hé和hàn rén汉人zài在jī huì机会shàng上bìng并bù不zǒng shì总是yī yàng一样 。
เมื่อโตขึ้น ฉันค่อย ๆ ตระหนักว่า ชาวอุยกูร์และชาวฮั่นไม่ได้มีโอกาสเท่ากันเสมอไป
shàng上hǎo好xué xiào学校 、zhǎo找hǎo好gōng zuò工作 ，duì对hěn很duō多wéi wú ěr rén维吾尔人lái来shuō说gèng更nán难 。
การเข้าเรียนในโรงเรียนดี ๆ และหางานดี ๆ เป็นเรื่องยากกว่าสำหรับชาวอุยกูร์จำนวนมาก
2009 nián2009年7 yuè 5 rì7月5日 ，wū lǔ mù qí乌鲁木齐fā shēng发生yán zhòng严重chōng tū冲突 。
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2009 เกิดการปะทะรุนแรงขึ้นที่อุรุมชี
nà tiān那天jiē shàng街上hěn很luàn乱 ，hěn很duō多rén人hài pà害怕 ，chéng shì城市lǐ里de的xìn rèn信任yě也màn màn慢慢biàn变le了 。
วันนั้นถนนเต็มไปด้วยความวุ่นวาย หลายคนหวาดกลัว และความไว้วางใจในเมืองก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป
yǐ qián以前yì qǐ一起xué xí学习 、gōng zuò工作 、zuò做lín jū邻居de的rén人 ，hòu lái后来biàn dé变得gèng更xiǎo xīn小心 、gèng更chén mò沉默 。
คนที่เคยเรียน ทำงาน และเป็นเพื่อนบ้านกันมาก่อน ต่อมาก็ระมัดระวังตัวมากขึ้นและพูดน้อยลง
2017nián年yǐ hòu以后 ，biàn huà变化gèng更dà大 。
หลังปี 2017 การเปลี่ยนแปลงยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก
hěn很duō多wéi wú ěr rén维吾尔人tū rán突然shī qù失去xiāo xī消息 ，yǔ yán语言 、wén huà文化hé和zōng jiào宗教shēng huó生活de的kōng jiān空间yě也yuè lái yuè越来越xiǎo小 。
ชาวอุยกูร์จำนวนมากหายไปจากการติดต่ออย่างกะทันหัน และพื้นที่สำหรับภาษา วัฒนธรรม และชีวิตทางศาสนาก็ยิ่งเล็กลงเรื่อย ๆ
zuò zhě作者míng bái明白le了yī jiàn一件shì事 ：yǒu有shēn fèn zhèng身份证 、yǒu有guó jí国籍 ，bù不yí dìng一定jiù就zhēn de真的yǒu有guī shǔ gǎn归属感 。
ผู้เขียนเข้าใจสิ่งหนึ่งว่า การมีบัตรประชาชนและสัญชาติ ไม่ได้แปลว่าจะมีความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งอย่างแท้จริง
yí gè一个rén人jiù suàn就算yì zhí一直zhù住zài在zì jǐ自己de的jiā xiāng家乡 ，yě也kě néng可能màn màn慢慢jué de觉得zì jǐ自己lí离jiā xiāng家乡yuè lái yuè越来越yuǎn远 。
แม้คนคนหนึ่งจะอาศัยอยู่ในบ้านเกิดของตนตลอดเวลา ก็อาจค่อย ๆ รู้สึกว่าตัวเองห่างจากบ้านเกิดมากขึ้นเรื่อย ๆ
zhè zhǒng这种tòng kǔ痛苦 ，bù不yí dìng一定shì是zài在lí kāi离开jiā xiāng家乡yǐ hòu以后cái才kāi shǐ开始 ，ér shì而是zǎo jiù早就zài在jiā xiāng家乡lǐ miàn里面fā shēng发生le了 。
ความเจ็บปวดนี้ไม่ได้เริ่มขึ้นหลังจากจากบ้านเกิดไปเท่านั้น แต่อาจเกิดขึ้นตั้งแต่ยังอยู่ในบ้านเกิดนั้นแล้ว